Wednesday, June 14, 2006

Eh, kart horoz çok gıdaklar.

Cyrano...


Zaten yakın zamanda bir arkadaşım uyanmama sebep olan çok önemli bir şey söyledi...


Bu mudur yani : )
Ee artık ben de kendime geldim.. Ya ne garip bir şey !
Bir insanın kendi için yaşamaması.. Ben bu sıralarda çok şey öğrendim ..Sanırım çünkü bir şey daha diyecegim .. Daha çok şey var tabi ama sırada ki şu;
"zaten insanlara verilen değer bizim tarafımızdan belirlenir".. Oyle aptal gibi hiç olmaz birine aşık olunca da.. Hem üzülüp hem kendinize kızıp hem de deli gibi?
Ya yoksa filan diyorsunuz.. Aaaaaa hiç gerek yok oyle şeylere.. ya da var mı : 8 : //




Eh kart horoz çok gidaklar..
Bu yüzden çok baş ağrısı çekeriz..Hakkaten mutlu olunamıyorsa.. Olmaz saten : //
Ama keske olsa yine de : ))


Artık biz birbirimize yaslanıp güven oyunu oynamalıyız.. Güzel şeyler tehlikeli midir?
Peki bu tehlikeyi göze almak ya da almamak ? Sağlamcı biri mi olmak gerekir..
Ya aklıma geldikçe .... Uuf!


Simdi kart horoz çok gıdaklar ne alaka olucak.. Ama çok alaka...
ama .. ama .. O sonra.. Ben hala aşkı insan içinde de yaşar diyorum.. Iki kişiye gerek var mı acaba ? Eh var tabi ama .. Aşka gerek var mı acaba ? Ya da aşk mıdır ? Tehlike aslında şu ''aşk'' kelimesinde gizli.. O olan şey işte her neyse her yerde.. Gerçekten çok kötü olan bir şarkıyı güzelleştiren şey, o dur mesela.. Sonra rüzgarın kokusunda onu alırız içimize çekeriz, şekerde vardır o, beyazda vardır, sabahları erken hazırlanan kaşar peynirli gözleme kokusundadır, farkında olmadan gülümsediğini hissedince kendini alamayıp gülümsersin..
Ya daha neler neler.. Ama kendimiz kaşınıyoruz.. Sahsen ben kıyamam umursamamaya.. Ben deli miyim? Gerçekten de sevmişim sanırım.. Söyleyemedim bile. Insan hala kendi kendine ağlayabiliyorsa hala masumdur .. mudur?
Içimdeki buz mudur yakan beni; yoksa ateş mi?


Kendi kendimizi mi incitiyoruz?.. Eskidendi... Ah Sezen ! Ah Sezen !
Ya da artık bizden geeeeeeçtii mi desek? Asla olmaz di mi?
Simdi geçer mi; başka birini çeker mi canım çekmez mi belli değil.
Yahu bir insan, nasıl bu kadar mantığını sevip onaylıyıp; duygularını kullanır?


Bazen kendi kendimi şaşırtıyorum. Monoton, durağan ve sabit bir hayat istemedim hiç.. Ama burada ince bir çizgi var şimdi .. Alışkanlıklardan ve insanın yapmayı sevdiği ya da hayatın zaten zorladığı şeylerden bahsetmiyorum.. Insanın kendi kendine koyduğu yasaklardan bahsediyorum..




Yok yasak. Bu nedenle bazen yaptığımız en ufak şey bile çok mutlu olmamıza sebep oluyor.. Bazıları için çok şaçma olsa da .. Ne yapalım artık..


Mesela dün akşam .. Bardaktan boşalırcasına yağmur yağıyordu ..
Hava sıcak yagmur harika.
Ya sonradan farkettim.. Her şey o kadar güzel ki aslında. Huzurlu olmamak için ne var ki ?


Ben varım , sen varsın , biz varız, onlar var, hepimiz varız işte bir şekilde, türlü türlü..

1 Comments:

Anonymous Anonymous said...

haklısın türlü türlü ne zaman ne çıkacağı belli olmuyor yada umduğun...

2:17 PM  

Post a Comment

<< Home