bir içli yunan şarkısı..

Ve bu son noktadır..
Harikadır.göz kapaklarını düşürür de düşlere daldırır.. Keşkelere sürükler insanı..
Bir italyan tenorun gözlerindeki çocuk masumiyetine karışan kadifemsi kreşendo..
Hayat bu.. ama böyle diyip de atamıyor aklından, kalbindeki eksik kısmı insan..
Hep öyle kalıcak ikamesi ne kadar olur ki..
Yne de güzeldi derken gülümsemeye çalışır da ve minik çenesi titrer insanın..
.. Ve bunları yaşarmış gibi mi yaparsın yoksa.. Ya da yoktur artık.. Yine titirer bir şeyler...
En kötüsünde de hep yalnız kalırsın : ))

Yalnız kalmak da ölüm gibi bi parçamız değilmi ki bazı insanlar korkar .. Ben korkuyor muyum ikisinden de korkmuyorum zaman zaman ..Ikisinden de korkuyorum zaman zaman..

Pekiiiii
Bu kadar korkuyorsam neden kimseyi yaklaştıramıyorum yanıma ..

Ya da eskisi gibi güzel olamayacakmış gibi geliyo.. Ki ben bu şeyin yanlış olduğunun canlı kanıtı ve en önde yer alan savunucularındandım..

Kelebek olucam ben daha : ) Vakit var sanırım.. : //